Schrijvertips_Inleiding

Schrijvertips - Inleiding

Om te beginnen wil ik me kort voorstellen.

 

 

 

Ik heb een lange loopbaan achter de rug en ik heb het geluk gehad heel wat functies te kunnen bekleden, wat in een normaal leven heel zeldzaam is. Bij defensie was ik achtereenvolgens, telkens na nieuwe leergangen, elektronicus, informaticus, docent psychologie en bevelvoering, zeven jaar hoofd van een uitgeverij, Militaire en Burgerlijke Samenwerking, verbindingsofficier tussen humanitaire organisaties en de militaire overheid in de Balkan en uiteindelijk twee jaar bij de Europese Unie (Monitoring Mission en Police Mission) in Sarajevo. Dit alles in een loopbaan die vijfendertig jaar heeft geduurd. Duidelijk dat ik in deze periode heel wat heb geschreven, niet alleen rapporten of studies voor technische tijdschriften, maar ook verhalen en artikelen voor een maandblad.

Toen ik in 2005 eindelijk besloot fulltime te gaan schrijven, dacht ik voldoende bagage te bezitten om dit met succes te kunnen doen. Niks was minder waar. Een roman schrijven is iets anders dan een analyse opstellen. Dat begreep ik al heel snel en kreeg gelukkig de hulp van Nederlandse auteurs die onomwonden hun kritiek uitten.

Maar ook op internet vond ik interessante, betaalbare aanbiedingen; voor honderd, tweehonderd euro werd je manuscript door een professionele redacteur bekeken. Deze specialist zou je werk reinigen van alle mogelijke onzuiverheden. Wegwerken van foutieve zinswendingen of woordgebruik.

 

Dat klonk allemaal veelbelovend en aangezien het betaalbaar bleef, waarom niet proberen.

 

Het resultaat was meer dan ontgoochelend. De personen (heb twee pogingen gedaan)haalden er wel fouten uit, maar brachten er talloze nieuwe in. Dus stopte ik met nodeloos geld uitgeven.

Gelukkig was ik goed wat het Nederlands betreft, maar ik moest me wel opnieuw aanpassen, want gedurende tien jaar had ik praktisch uitsluitend in het Frans en het Engels gewerkt. Samen met Nederlandse collega's en vooral door veel te schrijven en te lezen, bereikte ik snel het taalniveau van weleer. Maar ik las nu ook boeken over schrijfmethodes, zowel Amerikaanse als Nederlandse. Afgezien van kleinigheden, kwamen ze op vele punten overeen. En zo ontdekte ik dat, ook al heb je talent, je er nog hard moet aan werken. Een getalenteerde sportman moet heel hard oefenen om op topniveau te geraken en ook te blijven. Ergens las ik dat een auteur dagelijks minstens tien pagina's moet schrijven om op niveau te blijven.

 

Ondertussen ben ik het met hem eens. Bovendien ben ik overtuigd dat het lezen van leerboeken een must is die toelaat zichzelf te vinden. En het heeft niets te maken met anderen te kopiëren. Eenzelfde verhaal kan op verschillende manieren worden verteld en even goed zijn. Hoofdzaak het boeit de lezer, of de toehoorder in het geval van een verteller.

 

Toen ik eindelijk besefte dat een goede voorbereiding van een boek evenveel tijd in beslag neemt (of meer) dan het schrijven zelf, kon ik eindelijk aan de slag. Ondertussen had ik al een vijftal romans gepubliceerd en die haalde ik direct uit omloop. Het is niet voldoende om een foutloos boek af te leveren, het moet vlot lezen en de lezer boeien.

 

Drie jaar heeft het geduurd om mijn auteursnaam, stijl en werkmethode vast te leggen. Als eerste publiceerde ik "Macaber", een reeks misdaadverhalen met verrassende ontknopingen. De reacties waren goed en het boek begon te verkopen. Dan waagde ik me aan een eerste grote roman, een waar gebeurd verhaal over de mensenhandel in Sarajevo en de corruptie, zowel bij de lokale politie als bij de internationale. "Omerta" kreeg goede kritiek, wat meteen alles wat ik hierboven heb verteld bevestigde.

 

Op 20 mei publiceerde ik mijn derde roman, alweer een waargebeurd verhaal over de eens zo bekende Marian de Garriga, een Nederlandse componiste die in 2000 op Koh Samui (Thailand) werd gewurgd. Het is het levensverhaal van twee vriendinnen dat begint in 1956 en eindigt met Marians dood.

 

Zonder de beschreven weg te hebben gevolgd, zou ik nooit in staat zijn geweest deze roman te schrijven. Hierbij wil ik vermelden dat Helen Staal, mijn coauteur, Marians vriendin was die mij alle informatie heeft bezorgd, en die met een streng oog de eindredactie heeft verzorgd.

 

Nu ben ik aan het einde gekomen van "mijn" verhaal. Dit is het punt waar begin met het doorgeven van tips. Ik sta ook altijd open om vragen te beantwoorden. Bedenk echter dat deze tips het resultaat zijn van mijn ervaring en dat ik geen nieuw evangelie wil verkondigen. Men aanvaardt ze of men negeert ze. Daarom zal ik ook geen discussies aangaan met personen die zich aangesproken voelen en denken dat ze hun eigen aangeboden diensten moeten rechtvaardigen. Velen willen geld verdienen, beloven hulp, maar hebben niet de nodige bagage om dat te doen. Sommigen bieden hun diensten aan zonder zelf ook maar één boek te hebben uitgegeven. Ik weet dat er in deze branche ook eerlijke personen zijn, en ik heb de eer en het genoegen voor zo iemand te mogen werken. Want ja, ik ben ondertussen vrije medewerker geworden van de "Clusteruitgeverij Schrijverspunt".

 

Ik hoop dat ik met mijn tips talloze beginnende auteurs op de goede weg kan helpen en ik ben me ook bewust dat ik talloze beginnende schrijvers zal ontgoochelen, als ze zullen begrijpen dat het publiceren van hun “schrijfsel” veel geld kan kosten zonder ooit een resultaat te oogsten.

 

Veel genoegen met de tips

 

BANK